I sought after August, but I came upon September instead 

αναζήτησα να ζωγραφίσω τον Αύγουστο

μέρες χορεύει μες στα σκίτσα μου

μέρες τραγουδάει

μέρες ξαποσταίνει

λες, στο δρόμο μου

στο δρόμο του

όπως και ο χρόνος

κυλάει

οι μήνες

παιδιά της αυτοσχέδιας

αιωνιότητάς μας

και μάθαμε ποτέ τα ονόματά τους;

εκείνος μέρες ακούει το δικό μου

το εμπιστεύομαι

στα χέρια

και τα μάτια του

το όνομά μου

τον Αύγουστο

και μιλάει

για τα ποτάμια

τα ξενύχτια του ήλιου

και τα σύκα

τα σύκα

στα σκίτσα μου τρέχει το κόκκινο

σαν αίμα

έχουν φλέβες τα σκίτσα μου

και ρέει

το (δικό μου) αίμα

το αίμα

ο άλλος μεγάλος ποταμός

φυσάει τα ζεστά απογεύματα του Αυγούστου

κάπου θυμάμαι κάτι άλλο

ένα παράξενο

déjà vu

μέρες ανασαίνει με τον άνεμο

- μες στον άνεμο

ένα αεράκι ελαφρό

σπινθηροβόλο

ηλεκτρικό 

γυρίζει με νόημα γύρω από τον κέδρο

ανακατεύει τα χαρτιά μου

και κάπου μεθυσμένο

με αυτό που λέω ότι θυμάμαι

τι θυμάμαι;

ήθελα να ζωγραφίσω τον Αύγουστο

μα, νομίζω βρήκα το Σεπτέμβρη

είμαστε στο κατώφλι του χρόνου

και κάπου τα χρώματα των παιδιών του

ταξιδιάρικα μοιράζονται τη λύπη

(τι λείπει;)

ο Αύγουστος ζούσε στα σκίτσα μου

απ’ την αρχή.

​​

​

Μυρτώ Κουκοδήμου, αναζήτησα να ζωγραφίζω τον Αύγουστο