Αύγουστος
on a roller-coaster ride
that my emotions had to take me on
I heard a newborn baby cry
through the night
I heard a perfect echo die
into an anonymous wall of digital sound
somewhere deep inside
of my soul
a natural beauty should be
preserved like a monument
to nature
- neil young, natural beauty
25.08.26
'Not even to see fair Lothlórien?' said Haldir. 'The world is indeed full of peril, and in it there are many dark places; but still there is much that is fair, and though in all lands love is now mingled with grief, it grows perhaps the greater'.
J. R. R. Tolkien, The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring
'Not idly do the leaves of Lórien fall'. - Aragorn
14.08.26
"ροζ Αυγούστου"
1η Αυγούστου '26
digital drawing
Ιούλιος
Robert Smith
of the Cure
you were a phonograph, I was a kid
I sat with an ear close, just listening
I was there when the rain tapped her way down your face
you were a miracle, I was just holdin' your space
well, time has a way of throwing it all in your face
the past, she is haunted, the future is laced
heartbreak, ya know, drives a big black car
swear I was in the back seat, just minding my own
[...]
And through the carnival we watch them go round and round
All we knew of home was just a sunset and some clowns
[...]
Gregory Alan Isakov, Big Black Car
.jpg)
ζωγραφιά που έκανα στην έκτη δημοτικού και την έχω ακόμα.
θυμάμαι ότι δε μ' άρεσε που βράχηκε καταλάθος, θεώρησα τότε ότι σα να χάλασε λίγο. αργότερα θα γνώριζα καλύτερα τους τρόπους του νερού, και τα όμορφα, αλύγιστα μονοπάτια του.
θα μπορούσαμε να πούμε ότι ήταν η πρώτη μου επαφή με την ακουαρέλα, και ακόμα μιλάω με σπείρες και σχήματα, πολλά τοπία και χρόνια αργότερα.
εξάλλου,
[tidal waves don't beg forgiveness
crashed, then on their way.]
- pearl jam
24.07.26
"αμνημόνευτες πτήσεις"
τελευταία παρατηρώ
σταμάτησα να ζωγραφίζω δίγραμμα πουλιά
στις ζωγραφιές μου
ήταν για χρόνια το σήμα
κατατεθέν
ότι η ζωγραφιά είναι δικιά μου
σταμάτησα να τα τοποθετώ
στον εναέριο χώρο του κόσμου
μου φαίνεται πως
αποφάσισα πως πια δε θέλω να φύγω
δεν πασχίζω να πετάξω μακριά
"I'd rather be a sparrow / than a snail"
και αλλάζω στο στίχο τη διαδοχή
ενός μόνο γράμματος
για να ορίσει τη διαδοχή όλων των ύστερων μου ήχων
I'd rather be a sparrow / than a slain.
αποφάσισα
φαίνεται πως
καταλάγιασα
πως πλάγιασα για λίγο σ' έναν καταγάλανο γιαλό
και ηρέμησα
για δύο λεπτά
ή τρία χρόνια
κοίτα τα δίγραμμα πουλιά
πού ταξιδεύουν
ένας καταγάλανος γιαλός
βαθιά στο νου μου
που δεν έχει σημασία
αν περνάνε από μπροστά του
δύο λεπτά
ή αν περνάνε από μπροστά μου
χρόνια.
"sky blue"
sky blue
exiting survival mode;
maybe I don't have to be
one step ahead anymore
I can walk
with the people beside me
at the same pace, in the same width
of step
and sing them stories;
(they know all kinds of things from the South seas)
herbs, wild tea and honeysuckle, their eyes
amber landscapes and figs, my own heart
maybe I don't have to be
one step ahead anymore
I'm leaving the table
of the intangible chess
and I'm going with the wild, wild horses
I take you, my beautiful friend,
by the hand - I am beside you
and we simply walk
maybe I don't wish to be
one step ahead of myself
anymore,
from now on...
myrto
3.07.26
Απρίλης
για τον Ryan Gustafson, των The Dead Tongues
με αυτόν τον καλλιτέχνη, αν μου επιτρέπετε την έκφραση που κοιτάει στη στροφή, έχουμε ζήσει μαζί σχεδόν δέκα χρόνια. δέκα χρόνια που γνωρίζω τις θάλασσες υπό το φως και τη σκιά της μουσικής του· δέκα χρόνια που βλέπω τη μουσική του να παίρνει και να δίνει το σχήμα της, και τη δική μου ανάσα να βρίσκει, σχήμα το σχήμα, το δικό της. νέοι δίσκοι, διαφορετικά εξώφυλλα, χρώματα και χώματα που αλλάζουν. και πάντα ένας άνθρωπος που επιμένει να τραγουδά, τις γλώσσες που δεν αφήνει να πεθάνουν. δεν με ξέρει, και δεν πειράζει να μην έγκειται το νόημα στη γνωριμία. αρκεί να έγκειται στο χάρισμα. και πάρτε το λεξιλογικά όπως αγαπάτε. εγώ μόνο τον ευχαριστώ, και εύχομαι αν ποτέ το θελήσει, ή το χρειαστεί, η τέχνη μου να του ανταποδώσει κάτι από τη χάρη.
και "χάρη", as in grace, όπως έχει πει και ο ιδιαίτερος Jeff Buckley·
"Grace is what matters, in anything... especially life, especially... growth, tragedy, pain, love, death. That's a quality that I admire very greatly. It keeps you from reaching for the gun too quickly· It keeps you from destroying things too foolishly. It sort of keeps you alive."
και μια δική μου σημείωση:
αν πάτε στο πληκτρολόγιο να γράψετε τη λέξη "grace" με ελληνικούς χαρακτήρες, θα φτιάξετε τελικά τη λέξη "γράψε". make of this what you may.
love, anyway
Μυρτώ
16.04.26
Γενάρης
το Περιμένοντας τον Γκοντό του Μπέκετ είναι από τα αγαπημένα μου έργα. το ξαναδιαβάζω τώρα, Γενάρη, όπως τότε.
ξαναβλεπόμαστε, έτσι, αλλά και αλλιώς. ξαναβρισκόμαστε.
και είμαστε άλλοι, και όμοιοι. παλιοί και καινούργιοι. φίλοι και γνωστοί. υπάρχει αγάπη. ακούγεται. την κρατούν τα δέντρα. τη νανουρίζουν, την κοιτούν. την αφήνουν να μεγαλώνει, και να μικραίνει στα κλαδιά τους την ηλικία της. να γίνεται παιδί, και μεγάλη και γηραιότερη. ό,τι θέλει, ό,τι χρειάζεται. για να ξεκουράζεται, και να απλώνεται σαν έναστρο σκέπασμα στον κόσμο. να αγαπάει, και να αγαπιέται. η αγάπη.
και τα δέντρα την κοιτούν και της γελάνε. αργότερα, όταν σκοτεινιάζει. μεγαλώνει, και μικραίνει και γίνεται νέα και παίζει και γίνεται μεγάλη και αγκαλιάζει και ακούγεται πολύχρωμα η κουδουνίστρα του ανέμου, που θυμίζει ξεχασμένο γέλιο και, και ξεραμένο δάκρυ του καιρού. "που πάει ο καιρός, που φεύγει; κι όταν φτάνει, ξαναφεύγει". πάει, έρχεται, σαν ποταμός που δεν χρειάζεται καλάμια να τον μαρτυρούνε, μονάχα να του παίζουν μία κουτάλα μουσική. απάνω την πετάνε και γεννιούνται έτσι από παλιά οι πυγολαμπίδες. θα έρθουν αργά, την άνοιξη, περίμενε. ή μάλλον, να αναμένεις. Περιμένοντας τον Γκοντό, και είναι Γενάρης. Γενάρη γεννήθηκα, και κάπως μ' αρέσει που ζωγραφίζω δέντρα. αυτό το δέντρο, αν μου επιτρέψει τ' όνομά του, θα το πω "ανταλλαγή", γιατί αγαπώ αυτή την ανταλλαγή στο έργο, κι αυτήν είχα στο υπόψιν όταν το ζωγράφιζα. ανταλλαγή, όπως το exchange στα αγγλικά για τους διαλόγους. γιατί ανταλλάζουμε. ματιές, αγάπη, χρόνο. απόσταση, νοιάξιμο, φόβο. ροή, σκηνή, και πόνο. ατάκα. κάνουμε διάλογο. σ' ακούω, μ' ακούς;
Μυρτώ
08.01.26
Vladimir: One daren't even laugh anymore.
Estragon: Dreadful privation.
Vladimir: Merely smile. [He smiles suddenly from ear to ear, keeps smiling, ceases as suddenly.] It's not the same thing. Nothing to be done. [Pause.] Gogo.
Estragon: [Irritably.] What is it?
Vladimir: Did you ever read the Bible?
Estragon: The Bible... [He reflects.] I must have taken a look at it.
Vladimir: Do you remember the Gospels?
Estragon: I remember the maps of the Holy Land. Coloured they were. Very pretty. The Dead Sea was pale blue. The very look of it made me thirsty. That's where we'll go, I used to say, that's where we'll go for our honeymoon. We'll swim, we'll be happy.
Vladimir: You should have been a poet.
Estragon: I was. [Gesture towards his rags.] Isn't it obvious? [Silence.]
Samuel Beckett, Waiting for Godot